งานอดิเรกชิ้นเก่า

สวัสดีครับ วันนี้เราก็ได้กลับมาเจอกันอีกนะครับ ด้วยความคิดถึงทุกท่านมากๆ ครับ จริงๆ แล้ว ผมอยากหาเรื่องมาเขียนให้ท่านได้อ่านกันบ่อยๆ แต่คิดดูแล้วถ้าผมเขียนทุกวัน เรื่องที่เขียนก็อาจจะไม่ค่อยมีสาระเท่าไหร่ ผมจึงเลือกที่จะหาเวลาว่างจริงๆ หรือเวลาที่มีเรื่องมากระทบต่อมความคิด แล้วจึงมาเขียน อย่างนี้น่าจะทำให้ทุกท่านที่เข้ามาได้อ่านแต่เรื่องที่น่าสนใจ จะตรงกับความรู้สึกของใครบ้าง ผมก็ไม่ทราบได้ แต่ผมขอใช้วิธีนี้ในการเลือกเขียนเรื่องให้พวกเราได้อ่านและแสดงความคิดเห็นแล้วกันนะครับ
หัวข้อเรื่องในตอนนี้ "เมื่อเราได้สารภาพความจริงบางอย่างให้ใครบางคนได้รู้" เป็นไงครับ อ่านแล้วท่านคิดว่าผมจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับอะไร? "ถูกต้องแล้วคร้าบ" ที่คิดกันน่ะ ถูกหมดเลย แต่มันก็เป็นแค่ส่วนเดียวของเรื่องทั้งหมดครับ
ถ้าเราจะลองย้อนกลับไปคิดถึงเวลาที่เรามีเรื่องอะไรค้างอยู่ในใจสักเรื่อง (หรือรวมๆ กันแล้วก็ได้หลายเรื่อง) แล้วเรากำลังช่างใจว่าจะบอกคนที่เกี่ยวกับเรื่องๆ นั้นดีหรือไม่ มันช่างเป็นความทรมานใจอย่างยิ่ง มันทั้งอึดอัด ไม่อยากสู้หน้า หรือบางทีก็ไม่อยากเจอเขาคนนั้นเลย เช่น เวลาเราเผลอไปเล่นของๆ คุณแม่จนมันแตก หรือทำผิดต่อท่านโดยที่ท่านไม่รู้, ทำผิดต่อคุณครู, หรือทำผิดต่อเพื่อนตั้งแต่เพื่อนห่างๆ จนถึงเพื่อนสนิท เราเคยคิดที่จะสารภาพความผิดให้เขารู้หรือเปล่า หรือว่าคิดว่าไม่ดีกว่า เพราะถึงบอกไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น หรือคิดว่าไม่ดีกว่า เพราะกลัวว่าถ้าบอกไป อะไรๆ จะแย่ลงไปกว่านี้ ขอยอมเก็บมันไว้คนเดียวดีกว่า, หรือไม่บอกเพราะอาจจะไม่มีโอกาสได้บอก (สายเกินไป)
ไม่ว่าท่านจะคิดยังไง บางทีก็ไม่ใช่การคิดที่ผิดไปทุกครั้งนะครับ มันก็คงขึ้นอยู่กับสถานการณ์ด้วย แต่ถ้าเรารู้สึกดีกับใครคนหนึ่ง แล้วอยากสารภาพให้เขารู้ความรู้สึกของเราว่าเป็นยังไง อันนี้ท่านจะเลือกบอกหรือไม่บอก ท่านจะยอมเก็บความรู้สึกนั้นไว้คนเดียวหรือไม่ แต่ถ้าเป็นผมนะ ผมว่าผมจะบอกครับ สารภาพความจริงให้รู้กันไปเลย เพราะความจริงไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายหรือน่ารังเกียจหรือเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดความเสียหายแต่อย่างใด แถมยังทำให้เรารู้สึกดีเมื่อได้สารภาพความจริงให้ใครบางคนได้รู้อีกด้วยนะครับ แล้วผมก็มาคิดต่อว่า ถ้าแม้แต่เรื่องที่ไม่ดีต่อเรา ถ้าเราจะมาคิดว่าการสารภาพความจริงบางเรื่องให้ใครบางคนได้รู้ มันจะทำให้เรารู้สึกดีขึ้นหรือไม่ เช่น การสารภาพความผิดต่างๆ นะครับ คิดๆ อยู่นาน ก็สรุปได้ว่า การสารภาพความจริงจะทำให้เรารู้สึกดีขึ้นได้แน่ๆ เพราะอย่างน้อยที่สุด ก็ทำให้เราไม่รู้สึกว่ามีอะไรติดค้างอยู่ในใจไงครับ
ว่าแต่ท่านผู้อ่านมีอะไรที่อยากจะสารภาพกับใครบ้างล่ะครับ ส่วนผมเขียนมาถึงตรงนี้ก็อยากจะสารภาพกับทุกท่านว่า ความคิดที่จะเขียนเรื่องนี้ มันผุดขึ้นมาตอนที่ผมกำลังอาบน้ำถูขี้ไคลอยู่อย่างสนุกเพลิดเพลิน นี่ผมถูจนเกลี้ยงแล้ว ก็ยังคิดไม่ตกว่า ผมยังมีเรื่องอะไรที่อยากจะสารภาพกับใครบ้าง เพราะมันทั้งมากและนานจนลืมไปแล้วหลายเรื่อง แต่ก็ไม่เป็นไรครับ วันนี้ผมก็ได้สารภาพอะไรบางอย่างไปให้ใครบางคนได้รู้แล้ว แค่นี้ก็สบายใจแล้วครับ
สวัสดีครับ

edit @ 2006/11/08 07:48:37