งานอดิเรกชิ้นเก่า

สวัสดีครับ หายไปหลายวัน ก็ยังคงเหนียวแน่นสำหรับการมาทักทายกันที่นี่นะครับ หลายๆท่านที่ยังคงแวะเวียนเข้ามาอ่านก็ยังคงเหมือนเดิม ส่วนท่านใหม่ๆที่มาทักทายกันก็สวัสดีครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คุณหลานของผม (อยู่ดีๆก็มาเรียกเราว่าอา) ผมคงชักจะมีอายุมากขึ้นแล้วจริงๆ

วันนี้อยากจะมาเขียนเรื่องเวลาที่เรามีความสุขที่สุดนะครับ คือต้นเหตุที่มาเขียนเรื่องนี้ก็คงเป็นเพราะเวลาที่ผมมองชีวิตในยุคปัจจุบันนี้ค่อนข้างจะหาเวลาที่รู้สึกมีความสุขได้น้อยเต็มที โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนกรุงอย่างผมและอีกหลายๆท่านนะครับ แต่ถ้าเราจะลองมองช่วงเวลาต่างๆที่ถือว่าเป็นเวลาส่วนตัวของเราและจะไม่มีใครมารบกวนหรือทำลายความคิดความรู้สึกในเวลานั้นได้ละก็ ผมอยากจะบอกว่า ผมพบแล้วครับ เวลาแห่งความสุข

เวลาแห่งความสุขของผมก็มีอยู่ทุกวัน วันละสองครั้งครับ คือตอนหลังตื่นนอนและก่อนเข้านอน เป็นเวลาที่ผมจะขังตัวอยู่ในห้องๆหนึ่ง ในห้องนี้มีกลิ่นหอมที่อาจจะไม่ค่อยเหมือนกันในทุกๆวัน หรือบางวันก็อาจจะมีกลิ่นไม่ค่อยจะหอมเท่าไหร่ ในห้องนี้มีสิ่งที่ช่วยอำนวยความสุขทั้งกายและใจ มีพื้นที่ให้ผมได้เลือกว่าจะผ่อนคลายตัวเองในท่าต่างๆอย่างไร ไม่ว่าจะนั่งหรือยืน แล้วก็ยังมีบรรยากาศของโลกส่วนตัวอย่างแท้จริง จะไม่มีใครมาทำลายความสุขในช่วงนั้นของผมได้จนกว่าผมจะเปิดประตู รู้มั้ยว่า ที่กล่าวถึงคือ "ที่ไหน"?

ถูกต้องแล้วครับ ที่ๆผมกล่าวถึงคือ ห้องน้ำ และเวลาที่เป็นช่วงแห่งความสุขของผมคือ เวลาที่อาบน้ำนั่นเองครับ ในช่วงที่อาบน้ำ ผมสามารถจะคิดอะไรไปได้ต่างๆนานา สามารถจะชะล้างความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าได้รับมาให้ละลายหายไปกับน้ำเย็นๆ สามารถรับกล่นหอมจากสบู่ (เป็นก้อนน่าจะดีกว่าครับ) ยาสีฟัน หรือสิ่งที่มีกลิ่นหอมอย่างอื่นที่จะหามาได้ สามารถจะมีความสุขจากการถูขี้ไคล โกนหนวดเครา ฯลฯ และที่สำคัญ ผมจะอยู่ในห้องน้ำนานเท่าไหร่ก็ได้เท่าที่ต้องการ มันช่างเป็นเวลาที่มีความสุขเสียจริงๆนะครับ

แล้วท่านผู้อ่านล่ะครับ คิดยังไงกับเวลาแห่งความสุขนี้บ้าง?