งานอดิเรกชิ้นเก่า

สวัสดีปีหนูครับทุกท่าน ผมคงหายไปนานจริงๆ นะครับ เพราะว่าพอเข้ามา ตอนแรกก็ว่าแค่จะเข้ามาดูความเคลื่อนไหวของบลอกเฉยๆ แต่พอเริ่มสำรวจไปสำรวจมา ก็ทำให้รู้สึกว่า น่าจะเพิ่มเรื่องอะไรอีกดีกว่า ก็เลยเริ่มบรรเลงเพลงแป้นพิมพ์เลย นี่ตอนนี้ถ้าใครอยู่ใกล้ๆ คงได้ยินเสียงผมจิ้มเป็นทำนอง สุดแสนจะไพเราะเพราะพริ้งเลยทีเดียว

เรื่องแรกที่จะขอบอกดังๆ ก็คือ ช่วงที่หายไปนานมากนี้ ผมได้ไปฝึกวิทยายุทธมาครับ ไปฝึกการทำอาหารมาครับ เหตุเพราะว่าจริงๆ แล้ว ผมนี่เป็นคนที่ชอบรับประทานอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้ก็พยายามลดความชอบตรงนี้อยู่นะครับ เดี๋ยวจะอ้วนมากเกินไป คือว่าเมื่อตอนเด็กๆ ผมก็หมั่นเข้าครัวตอนที่แม่ทำอาหารอยู่บ่อยๆ แล้วก็จะค่อยๆ ถามว่า วันนี้แกงอะไร แล้วแกงนี้ใส่อะไรบ้าง อันไหนใส่ก่อน อันไหนใส่หลัง แล้วพอดีคุณแม่ของผมนี่ก็ได้ชื่อว่าเป็นคนทำอาหารอร่อยอยู่แล้ว ก็เลยเกิดอาการ "ซึมซับ" ครับ จากตอนเด็กจนถึงตอนโต ถ้ามีโอกาสเมื่อไหร่ ผมก็จะเข้าครัวตามแม่ไปทำกับข้าวทุกครั้งนะครับ จนตอนนี้ได้รับการสนับสนุนกะทะไฟฟ้าจากคุณน้าผู้แสนดีของผม ผมก็เริ่มคิดว่า กะทะนี่ถ้าเอามาวางไว้เฉยๆ หรือต้องรอให้มีโอกาสที่จะมีใครมาทำกับข้าวให้ทาน ก็คงเป็นการไม่คุ้มค่า อีกอย่างนะครับ ผมคิดแล้วว่าถ้าผมจะเริ่มทำอาหารทานบ้าง ค่าไฟฟ้าที่เกิดจากการใช้กะทะก็คงไม่เพิ่มขึ้นเท่าไหร่ ก็เลยเริ่มครับ

ผมเริ่มตรงที่ว่าในตู้เย็น ซึ่งก็ได้รับความเอื้อเฟื้อจากคุณน้าอีกเช่นกัน (น้าผมเสียสละมากครับ ซื้อน้ำมาทีละขวด วางไว้ กินแบบไม่เย็น แล้วเอาตู้เย็นให้ผม) ในตู้เย็นก็มีเครื่องแกงส้ม ซึ่งผมนำมาจากที่บ้านภาคใต้ เหลืออยู่ และใช้แกงได้หลายครั้งเลยครับ แถมยังมีกะปิอีก ผมก็เลยลองทำแกงส้มครับ แล้วก็เชิญเพื่อนที่เคารพเท่าที่จะกล้าเชิญ มาลองทานแกงฝีมือผม หม้อแรกเป็นแกงส้มกุ้งกับมะละกอครับ ซึ่งว่าให้ถูกก็ต้องบอกว่าผมแกง แต่มีน้องอ้อย เป็นคนไปซื้อมะละกอกับกุ้งมาให้ครับ ส่วนอ้อยไหนก็คงต้องอ่านไปเรื่อยๆ นะครับ หลังจากทานกันแล้วก็สรุปได้ว่ายังไม่อร่อยเหมือนที่แม่เคยทำให้ทานครับ ต้องมีการล้างตา ก็เลยว่ากันอีกเป็นหม้อที่สอง

หม้อที่สองนี้เป็นแกงส้มกุ้งกับดอกกะหล่ำครับ คราวนี้อร่อยกว่าเดิมครับ อร่อยขึ้น (อันนี้มี commentator บอกมาครับ) เหตุที่อร่อยเพราะว่ารอบนี้ผมโทรถามแม่ไปด้วย แกงไปด้วยครับ ก็ผ่านไปได้ด้วยดี มาถึงหม้อที่สามครับ คราวนี้ไม่แกงแล้วครับ เปลี่ยนเป็นต้มจืดบ้าง ต้มไก่กับหัวไชเท้า รอบนี้ยังไม่ผ่านครับ เพิ่งเคยทำ ก็ว่าจะมีแก้มืออีก รอบต่อไปคงเป็นแกงส้มกุ้งกับสับปะรดครับ เพราะมีคำขอมา

เล่ามาถึงตอนนี้ สงสัยกันบ้างหรือเปล่าครับ ว่าตอนทำผมทำยังไง? ก็ไม่ค่อยยากหรอกครับ เมื่อตอนเรียนที่โรงเรียนสอนคนตาบอด ผมก็ได้เรียนวิชางานบ้านครับ อย่างเรื่องปอกกุ้ง หั่นผัก อะไรพวกนี้ ก็พอทำได้ ส่วนเรื่องการที่ต้องระวังไม่ให้มีดบาดก็ง่ายเหมือนกันครับ เพราะเราค่อยๆ ทำ ก็ระวังได้ครับ แต่เรื่องที่ผมว่าสำคัญมากกว่า ก็คือไม่ค่อยรู้หรอกครับว่าจะใส่อันไหนลงไปตอนไหน ต้องให้น้ำเดือดก่อนหรือเปล่า หรืออะไรที่ต้องใส่ไปพร้อมๆ กับน้ำเลย อย่างนี้ถึงต้องลองไงครับ แต่เพื่อไม่ให้เสียของ ผมก็ต้องอาศัยคุณแม่เพื่อให้แน่ใจว่ารับประทานได้จริงครับ

เรียกว่าตอนนี้ผมกำลังเข้าคอร์สวิชาทำอาหารอยู่ก็ว่าได้ครับ แล้วผมก็เรียนทางไกลเสียด้วยนะครับ

สุดท้ายนี้ ใครมีสูตรอาหารอะไรที่ทำง่ายๆ หรือเป็นเคล็ดลับเกี่ยวกับการทำอาหาร ก็ลองมาแลกเปลี่ยนกันดูนะครับ เผื่อผมจะได้ลองนำไปทำทานบ้าง

แล้วเร็วๆ นี้ ผมจะมาเล่าประสบการณ์การเป็นพ่อครัวอีกนะครับ ตอนนี้ขอจบก่อนแล้วกันครับ

ท้ายที่สุดนี้ ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆ นะครับ ทั้งปีนี้ ปีหน้า และตลอดไป