สวัสดีครับทุกท่าน จากเรื่องก่อนหน้า ที่ผมเคยเขียนเรื่องการเป็น "พ่อครัว" ของผม ก็มีทั้งเสียงชมและตินะครับ อาจจะแหย่กันเล่นๆ ก็ขอบคุณทุกท่านครับ ที่ได้สละเวลาเข้าไปอ่านกัน
คราวนี้ผมก็เลยจะมาต่อครับ ด้วยหัวข้อ "ว่าด้วยเสียงเรียงร้อย" แต่จะเรียงร้อยเรื่องอะไร เรียงร้อยทำไม แล้วเรียงร้อยว่ายังไง อ่านต่อกันดีกว่าครับ
ถ้าจะพูดถึงเรื่องบ้านเมืองของเรา ชั่วโมงนี้ก็คงไม่มีเรื่องไหนกล้าทาบรัศมีความดัง กับเรื่อง "วาจา" ของท่านหัวหน้าพรรคพลังประชาชนไปได้เลยจริงๆ ครับ
ผมพยายามหาข้อมูลทาง internet เกี่ยวกับคุณสมัคร สุนทรเวช ในเรื่องการให้สัมภาษณ์นักข่าวในโอกาสต่างๆ แล้วก็ท้อใจ เพราะถ้าบ้านเมืองจะมีคนที่ใช้วาจาแบบนี้เป็นนายกนะครับ ไม่ว่าจะเป็นนายกระดับไหน ก็น่าคิดเหมือนกันว่า "ถ้าจะหาคนที่มีสัมมาวาจากว่านี้ ในเมืองไทยจะหาไม่ได้แล้วหรือ"
ว่ากันให้ดี สิ่งที่เห็นว่าเป็น "คุณ" ที่ท่านสมัครทำไว้ให้บ้านเมืองเรา ก็มีมากนะครับ เช่น รายการแนะนำอาหารของท่านที่จัดมานาน ในหลายสื่อ อันนี้ถือว่าเป็นรายการที่สร้างปัญญาให้ผู้ฟัง/ชม ในเรื่องการมีศิลปะในการทำอาหาร และเคยได้ยินการแสดงความเห็นของหลายท่านในสื่อวิทยุ ว่าเพราะคุณสมัคร ที่ทำให้เกิดถนนวงแหวนเพื่อระบายความคับคั่งในการจราจร ซึ่งถ้าข้อมูลนี้ถูกต้องก็ถือว่าเป็นสิ่งดีๆ อีกอย่างที่คุณสมัครให้ไว้นะครับ
แต่หากหันมามองสิ่งทีค่เป็น "โทษ" ที่คุณสมัครให้ไว้กับสังคมในยามนี้ ผมว่าน่าเป็นห่วงนะครับ เพราะแต่ละสิ่งแต่ละอย่าง ผมไม่กล้าเชื่อวาจะมาจากผู้ใหญ่ที่อยู่มานานในบ้านเมืองนี้
เริ่มที่ "วาจา" อันไม่น่ารับฟัง ในเกือบทุกครั้งที่ให้สัมภาษณ์ ตั้งแต่ผมเริ่มสนใจเรื่องการเมือง เวลาได้ยินคุณสมัครเป็นข่าว ไม่เคยเลยที่จะออกมาในแง่ดี จะมีก็แต่ประเภทบ๊ล้างผลาญเกือบทั้งสิ้น ยิ่งหลังๆ นี่หนักข้อขึ้นมาก ก็อย่างที่เราได้รับรู้กันอยู่นะครับ
กประการที่ผมดูแล้วชักจะไม่ชอบ ก็คือเรื่องการปัดความรับผิดชอบต่อทุกกรณี ในขณะที่ท่านเป็ยผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ผมว่าท่านสร้างผลงานไม่คุ้มกับที่ได้รับคะแนนเสียงเลยนะครับ รู้สึกว่าเวลาท่านตอบข้อซักถามของสื่อในเวลานั้น ก็ไม่ค่อยไดด้สาระเท่าไหร่ ส่วนมากท่านจะตั้งป้อมเอาไว้ก่อนว่าสื่อจะมาโจมตีท่าน ก็เลยทำให้ประชาชนไม่ได้รู้เสียทีว่าจริงๆ แล้ว ท่านทำอะไรให้กรุงเทพฯ บ้าง ในเวลานั้น
เท่านี้คือสิ่งที่ผมพอประมวลมาเล่าได้นะครับ ส่วนที่เหลือ ผมก็อยากให้ท่านที่เข้าอ่าน ช่วยกันเสนอแนะอีกเช่นเคย เพราะว่าบางที อาจทำให้ผมรู้สึกดีๆ กับคนชื่อ "สมัคร" ขึ้นบ้าง
เดี๋ยวนี้ พอคิดถึงนายสมัคร ก็อดที่จะคิดถึงการร่วมเมถุนไม่ได้นะครับ แกคิดได้ไงก็ไม่รู้ เอาเรื่องเมถุนมาถามผู้หญิง ตัวแกก็แก่มากแล้ว ยังมีอารมณ์จะเอาเรื่องอย่างนั้นมายกตัวอย่าง ไม่รู้ตอนนั้นแกคิดเรื่องเมถุนได้เป็นเรื่องแรกหรือเปล่า หรือว่าแกเตรียมคำถามนี้มาก่อน แต่จะคิดยังไงก็แย่พอกันครับ